Buongiorno tutti, mijn eerste blog….
Waar wil ik met deze blog naartoe? Eerlijk gezegd, ik heb nog geen idee. En wellicht is dat iets dat ik van Italië en de Italianen heb geleerd. Niet te veel plannen, niet teveel vooruit denken, zoveel mogelijk de dag van vandaag leven. Een voorbeeld om dit te onderschrijven zijn de reacties die ik kreeg van Italiaanse vrienden toen ik járen geleden met een auto volgeladen vertrok vanuit Italië naar Nederland, naar huis. In augustus.
“Wat ga je in godsnaam met al die wijn doen”, vroegen mijn vrienden me. “Dat is voor mijn verjaardag, in januari ben ik jarig en geef ik thuis een Italiaanse etentje. En wil dan wil ik mijn vrienden uiteraard de Baccio, mijn favoriete tafelwijn van Trasimeno, serveren.”
“Ma, il tuo compleanno è in gennáio!” “Ánna!”
En dit “Ánna” werd uitgesproken als: we wéten dat je beter georganiseerd bent dan wij, maar nóu overdrijf je toch!
Ik probeerde nog uit te leggen dat ik alleen in augustus met de auto naar Nederland zou rijden, en dat dit dus de enige mogelijkheid was om de wijn mee te nemen. Maar het mocht niet baten, ze konden er met hun verstand niet bij.
Het ‘geregel en georganiseer’ van ons Nederlanders komt tijdens etentjes met Italiaanse vrienden regelmatig ter tafel, en als voorbeeld wordt dan nog steeds mijn met wijn volgeladen Ypsilon genoemd.
“Ma pénsi, zij neemt in augustus wijn mee voor haar verjaardag in januari! Je kunt je toch niet vóórstellen dat zij in augústus al aan haar verjaardag in januári denkt! Incredibile! Maar zó georganiseerd zijn de Nederlanders!”
In eerste instantie was mijn plan me in deze blog numero uno voor te stellen, wie ik ben, hoe ik in Italië terechtgekomen ben, welk gebied ik het beste ken, en wat dies meer. Maar het liep dus anders, op zijn Italiaans; niet volgens planning 😉
Alla prossima!